ಮನಸ್ಸೇಕೋ ಖಾಲಿಯಾಗಿತ್ತು. 'Empty mind is
always devils workshop' ಎಂಬುದು ನೆನಪಾಗಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಬೀಚಿಗೆ ತೆರಳಿದೆ. ಬೀಚಿನ ತುಂಬೆಲ್ಲಾ ಜನರಿದ್ದರು ನಾ
ಒಂಟಿಯಾಗಿದ್ದೆ. ಮರಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಕಡಲ
ಅಲೆಗಳನ್ನ್ಫು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ ನಾಯಿ ಮರಿಯೊಂದು ಏನನ್ನೋ ಕಳೆದು
ಕೊಂಡು ಹುಡುಕುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮ್ಫೆ ಕಡಲ ಅಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡು ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅದರೂ ಪುನಃ ಪುನಃ ಕಡಲಿಗೆ ಧಾವಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅದ
ಕಂಡ ನನಗೆ ಕರುಣೆ ಉಕ್ಕಿ, ಅದನ್ನು ದಡದಿಂದ ಎತ್ತ್ತಿ ದೂರ ಬಿಡೋಣವೆಂದು ಹತ್ತಿರ ಸಾಗಿ ಮರಿಯನ್ನು ಕೈ
ಗೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡೆ. ತಕ್ಷಣ
ಅಲ್ಲೆ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ
ನಾಯಿಯೊಂದು ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ನೋಡಿ ಬೋಗಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಕ್ಷಣ
ಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮರಿಯನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬಿಟ್ಟೆ. ಅದು
ಓಡಿ ಹೋಗಿ ದೊಡ್ಡ ನಾಯಿಯ ಮಡಿಲು ಸೇರಿತು. ಆಗಲೇ
ಅರಿವಾದದ್ದು ಅದು ಅದರ ತಾಯಿಯೆಂದು. ಬದುಕಿದೆಯ ಬಡ ಜೀವವೇ ಎಂದು ನಾನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಾಲ್ಕಿತ್ತೆ. ಆದರೆ
ಆ ನಾಯಿ ಈ ಹಾಳಾದ ಮನುಷ್ಯರು ನನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ಈಜು
ಕಲಿಸಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಬೋಗಳಿಕೊಂಡು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿತು.
